Yükleniyor . . .

KİM VAR ORADA (?)

Kibir, ne kötü şeysin sen!

İnsanın içindeki hırsları coşturduğun yetmiyor, kalbe asfalt zifti gibi yapışıyorsun. Nefretle besleniyor, kıskançlıkla nefes alıyorsun… Kimin neyi hak ettiğine yalnızca sen karar veriyorsun! İnanç diye bir duygu bırakmadığın gibi devamlı ateşe odun atmayı seviyorsun. Görüşleri karartıyor, ilişkilerde ara bozuyorsun… Kibir sen ne kötü bir illetsin! Hakir görmek sende, aşağılamak sende; selamsız köyün sahibisin… İnsanın içine hiç ölmeyecek tohumlarını devamlı ekersin! Kompleksler sende, suratsızlık sende, senin müptelan olanın; iki dünyası senin elinde…

Kibir sen ne kötüsün; küçük gibi görünen büyük illetlerin kaynağı sende… Acıya da kötü güne de hürmetsizlik bir yana dursun, güzel güne yukardan bakmak da sende… Alaycılık sende, laf sokma sende; bin bir kapıya yetişecek milyarlarca hasetlik de sende!

Ey kibir; hiçbir şeyden ders almıyor, kelimeleri kifayetsiz bırakıyorsun! Akıl almaz işlerin kaynağısın… Mal, mülk, gösterişle derdin! Maneviyatı tanımaz, bilmek istemezsin… Ne az ile yetindin, ne çok olana tamah ettin… Kibir sen ne kötü, ne hastalıklı bir duygusun! Sana kanıp da, peşinden umarsızca gidenlere aşk olsun… ‪

Astrolog

Zeynep Turan

Yazının tüm hakları saklıdır.

17.07.2016